Terug naar gedichten

De ridder en de engel

Twee gedaanten houden wacht,
beide beschermers van het hart.
Werken altijd zo mooi samen,
Toch nu zo meedogenloos verward.

Verstrengeld in zoveel woede,
hanteert de ridder het zwaard.
Verstrengeld in zoveel liefde,
is het de engel die het plekje bewaard

De ridder bouwt de muur,
als bescherming tegen de pijn.
De engel breekt elke steen weer af,
als bescherming tegen hoe ik niet wil zijn.

Zo moeilijk om het evenwicht weer te vinden,
willen ze niet meer samen gaan.
Keren ze elkaar de rug nu toe,
om te vechten voor het eigen bestaan.

Ikzelf ben de controle kwijt.
Wanneer is het toch gebeurt,
dat zowel ridder als engel
mijn hart hebben verscheurd.

Danielle

20-01-2003

Danielle

Geregistreerd op:
20 februari 2002

Beoordeling

Leden (0):

4.7

Gedichtenlog werkt aan een update, inloggen is daarom niet mogelijk.