Terug naar gedichten

Wankel evenwicht

Ik heb gepoogd om overeind te blijven
met alle hoop en moed die in me is.
Verdriet en tranen. Hopeloos verloren
in een woestijn van wanhoop en gemis.

Ik ben zo bang om overeind te blijven.
Omdat een stevig draagvlak dan zo nodig is.
En ik wel weet dat, zonder hulp van Boven
dat draagvlak er op dit moment niet is.

Ik weet niet of ik ooit de kracht zal krijgen
om dat te dragen wat ik dragen moet.
Wel weet ik dat de zin van alle dingen
draagvlak van mijn bestaan is. Dat voelt goed.

Ik denk dat ik weer overeind zal komen.
Ooit weer volwaardig mens zal kunnen zijn.
Met nare kanten; maar ook geluk en dromen
zullen herkenb?re kanten van mij zijn.

Maar hulp, door God en mensen ooit gegeven
en alle troost en liefde, zorg en pijn,
hebben gemaakt dat ik ook in de toekomst
ooit weer volwaardig mens zal kunnen zijn.

Cocky

30-06-2003

Cocky

Geregistreerd op:
20 april 2003

Beoordeling

Leden (0):

6.7

Gedichtenlog werkt aan een update, inloggen is daarom niet mogelijk.