Terug naar gedichten

Het kind in mij

Het kind in mij probeerd te vechten
Het eist een plaatsje in mijn bestaan
Het kind dat kan lachen en huilen
Gek, verrassend en spontaan

Zal ik de deurn eens op een kiertje zetten?
En kijken wat er dan gebeurd
Maar als ik daarover na ga denken bekruipt me de angst
Voor het kind dat ik ken, angstig en verscheurd.

Het kind dat geen thuis kende
Zich niet gewenst voelde en bemind
Vechtend voor dat speciale plekje
en het steeds weer niet vindt

Welk kind laat ik toe als ik de deuren openzet.
Wil ik wel dat kind in mij toestaan er te zijn
Mag ik dat kind een plekje geven
Troosten, wiegen en koesteren tegen alle pijn

Kan ik haar angst, haar woede, haar verdriet
Het onrecht dat het kind in mij is aangedaan
Kan ik dat ??it verzachten en dat kind opnieuw laten lachen
Gek, verrassend en spontaan.

Claudia

19-11-2001

Claudia

Geregistreerd op:
20 februari 2002

Beoordeling

Leden (0):

6.0

Gedichtenlog werkt aan een update, inloggen is daarom niet mogelijk.