Terug naar gedichten

Dode Illusie

Waar scherven vallen
Granaten dood en verderf zaaien
Waar geweerlopen dagelijks het straatbeeld verstoren
Bommenwerpers hun zware last afwerpen
Haat zijn gif langzaam maar dodelijk verspreid
Als een cobra sissend door de droge woestijn
Slachtoffers van menselijk venijn
Waar woede regeert
Menselijk niet langer menselijk
En wenselijk al veel langer niet meer wenselijk
Broeder broeders verloederd
In bloed besmeurd, niet langer betreurd
Door een wereld uiteengereten
Door een hongerige leeuw uiteen gescheurd
Met de resten van vlees nog nauwelijks aan de botten
Vernietigd, geru?neerd, uiteen gereten
Beelden waarvan we het bestaan niet langer willen weten
Gesneuvelde illusies weerkaatsen in het licht
Werpen een grillige schaduw
Over de werkelijkheid van alle dag
Waar dood, loerend als een hongerige prooi
Zijn volgende slachtoffer eist.
Het graf leeg en naamloos blijft.

Claudia

28-10-2001

Claudia

Geregistreerd op:
20 februari 2002

Beoordeling

Leden (0):

6.0

Gedichtenlog werkt aan een update, inloggen is daarom niet mogelijk.