Terug naar gedichten
Bang
Bang,
Ik was bang,
bang om nog meer dingen mee te maken,
bang dat ze mijn leven nog meer afbraken.
Nu ben ik bang,
bang dat ze me het geluk weer afnemen,
bang dat ik blijf zitten met die problemen.
Voor altijd blijf ik bang,
bang om te mislukken,
bang om een nieuwe vriend eruit te plukken.
Mijn angst word minder,
het word minder omdat ik het al gewoon ben,
het word minder omdat ik niets anders ken.
Het zal stijgen,
het zal stijgen als ik erachter kom wat ik nog verliezen kan,
het zal stijgen als dat gene meer is dan het verliezen van een man.
Het zal bijna stoppen,
stoppen als ik bijna alles voorgoed kwijt zal zijn,
het enigste dat nog zal over blijven is die harde pijn.
De pijn en de angst zal stoppen,
die zullen stoppen als ik niet meer besta
die zullen stoppen als ik van de pijn en angst verga.
23-05-04
