Terug naar gedichten

Weg

Weg, voor altijd
Ze zullen nooit meer terug komen
Ik ben ze voor altijd kwijt
De foto?s vervagen voor mijn zicht
De gezichten verbleken
Mijn ogen tranen, en ik doe ze dicht
Eenzaamheid slaat me om het hart
Ik kan ze niet vergeten, te veel verdriet
Ik voel me hevig verward
Maar ze vergeten kan ik niet
Ze waren altijd bij me
Ze waren altijd aan mijn zij
Ik hield van ze en vertrouwde ze blind
Dat had ??n rede, ze maakte me blij
Maar nu zijn ze weg
Ik krijg ze niet meer terug
Ik sluit mijn ogen, droom weer weg
En sta weer op die brug
De zon gaat onder met een lach
Een windvlaag, zo zacht als een veer
Laat mij weten dat ik niet meer treuren mag
Maar bij elke traan breekt mijn hart iets meer?
Alleen omdat ik ze niet kan missen
Het laatste afscheid is in zicht
Ik kijk mijn vrienden aan, en doe mijn ogen dicht
Ik kan ze niet aankijken
Dan zou mijn hart weer breken
De laatste kans is voor het grijpen
Anders is het laatste contact verkeken?

Black_rose

09-06-2005

black_rose

Geregistreerd op:
30 oktober 2004

Uit: den Bosch

Beoordeling

Leden (0):

7.0

Gedichtenlog werkt aan een update, inloggen is daarom niet mogelijk.