Terug naar gedichten

Springtij

De muziek
is zo ontroostbaar
melancholiek.
Sussen wil ik het,
strelen, zacht.
Overstromende tederheid
wast het landschap schoon.
't Is springtij vannacht,

vanwege die maan:
Ondoorgrondelijkheid
waar ik d??r wil gaan.
De zee en de rivier,
zij stromen in??n.
Is haar diepte mijn diepte?
Ik voel me onpeilbaar,
onbegrijpelijk alleen.

Bernadette

15-05-2001

Bernadette


Spiritual

Geregistreerd op:
20 februari 2002

Beoordeling

Leden (2):

7.0

Gedichtenlog werkt aan een update, inloggen is daarom niet mogelijk.