Terug naar gedichten

Pasgeboren Moeder

Mijn kind, mijn kind,
wat slaap je mooi:
zo ongeplooid tevreden.

Wat ben je
hartveroverend
kundig aan het toveren:

Met een onzichtbaar stokje
glinstering in mijn ogen.
Met een soort telepathie
kriebels in mijn buik.
Met er enkel maar te zijn
overvolte in mijn borsten.
Het strakgespannen draadje
behoeft ??n trilling slechts van jou:

't Mechanisme
gaat in werking
en liefde sproei ik, liefde!

Het voedsel stroomt
in overvloed
nog v??r je 't vraagt, mijn kind.

Bernadette

05-01-2001

Bernadette


Spiritual

Geregistreerd op:
20 februari 2002

Beoordeling

Leden (1):

8.0

Gedichtenlog werkt aan een update, inloggen is daarom niet mogelijk.