Terug naar gedichten
Een gewone dag in 1993
't Leek een geslaagde dag.
Na werken, spelen, lachen ook;
de maaltijd was naar ieder's zin
en zelfs de televisiegids
deed beloftes voor de avond.
Voldaan ploften we neer.
Het gesprek ging nergens over;
het was weer tijd voor Sesamstraat.
Zo'n hele doodgewone dag,
opperbest in al z'n saaiheid.
Het beeld bood witte was
en inlegkruisjes en de dag
in een straat in Sarajevo:
Een haltgehouden kinderschoen;
flarden onschuld in een bloedplas.
