Terug naar gedichten

Onverbeterlijk

Een stuk met kloten, klein van stuk
die vloekt en lieve dingen fluistert.
Graag bovenop wil, lang en veel wil
en zoals het uitkomt luistert.

Net 2 handjes vol, van jou dus
want strelen doe ik ze met schoppen.
Als kool zo zwart je haar, ook daar
waar ik je hart het warmst voel kloppen.

Zoals dat gaat voldoet je raad,
al blijf ik wel de eigenwijste.
Zo zijn we los en vrij?, misschien
maak ik wel foto?s. Ingelijste.

Je heette Melanie, Agnes en Ellen.
Dezelfde wensen, weer geprojecteerd
in dit lofdicht op mijn meisje.
Qua voorkeur fijn niets bijgeleerd.

Benne

13-07-2002

benne

Geregistreerd op:
12 juli 2002

Beoordeling

Leden (0):

4.0

Gedichtenlog werkt aan een update, inloggen is daarom niet mogelijk.