Terug naar gedichten
2001
Gedoopt in de gedachte,
over glorie en prachten.
Die niet kwamen zoals we verwachte,
zoals het nimmer deed.
Vermengt zijn mijn,
emoties van vreugde maar ook van de pijn.
Om diegene die we verloren zijn,
als in een stil gebed.
Doordrenkt is het gevoel,
dat dit jaar kwam met een doel.
Maar nu het koud is en koel,
zie ik de kerstlichtjes weer branden.
Dus wacht ik stil en wat verloren,
op het jaar dat wordt geboren.
In de vroege ochtendgloren,
1 januari 2002....
