Terug naar gedichten

Hetgene

Soms vraag ik me af of dit het allemaal wel waard is
En denk ik bij mezelf wat de uiteindelijke vraag is
Waarom het leven toch zo zwaar is
Het moment van totale rust nou nooit daar is
Ik weet het niet ik kan het bijna niet meer aan
Hoe moet ik hier in godsnaam nou mee omgaan
Waar haal ik nou de kracht vandaan
Om op een gegeven moment toch weer verder te gaan
Met de dingen in het leven die belangerijk zijn
Maar de dingen in het leven brengen mij van de lijn
En maken een eind aan mijn verantwoordelijkheid
En barst ik weer los in een innerlijke tweestrijd
Deze shijt maakt mij behoorlijk tomeloos,
Radeloos, grondeloos,van een verkeerd woord maak ik mij dan al boos
Was het mijn eigen keuze of was het iemand anders die dit voor me koos
Een hele poos een toeloop van gedachten en zorgen
En de tranen achtervolgen mij als men voetsporen
Het is net als bergbeklimmen maar je bent vergeten te borgen
Zo vaak gestorfen,maar toch ook weer opnieuw geboren
Om net als van te voren weer opnieuw te beginnen
maar soms heb je van die dagen en dan raak je buiten zinnen
En herinner je de tijd van dat je dacht dat je alles had
Maar met 1 klein probleempje je terug trok in ballingschap
Een mentale bevalling had, omdat je dacht dat je het ergste al had gehad

Beejay

25-11-2002

beejay

Geregistreerd op:
22 november 2002

Beoordeling

Leden (0):

6.0

Gedichtenlog werkt aan een update, inloggen is daarom niet mogelijk.