Terug naar gedichten
Mensen komen en mensen gaan - R.I.P.
Daar waar niemand je kende,
En niemand je naam wist,
Zei jij in stilte gedag,
Maar voor de andere was het een grote schok,
Want niemand had dat ooit verwacht,
En ook al kende niemand je,
Iedereen was geschokt en ongerust,
Er waren genoeg mensen die er alles aan deden om jou nog te redden,
Maar niemand was daar die jou echte moed kon inspreken,
Die jou moed gaf om door te zetten,
Je moest het doen met herinneringen in je hoofd,
Beelden van de mensen van wie jij hield en die ook van jou hielden,
Dat zullen ze nog steeds doen,
Ook al ben je niet meer hier,
Zij weten waar je wel bent,
Niemand hier op aarde zal weten hoe het daar eruit ziet,
Want niemand die daar heen gaat,
Komt ook weer terug,
Iedereen gaat,
Dus diegene die dierbaar voor je zijn,
Die zul je weer zien,
Misschien duurt het lang,
Maar ze zullen jou niet vergeten,
Zij gaan naar jou lichaam toe met een traan,
Omdat ze jou missen,
Mensen komen en mensen gaan,
Jou tijd was gekomen,
Dus jij moest gaan...