Terug naar gedichten
Verdriet of geluk ?
Er is een duistere wolk over mijn leven gekomen.
Een wolk die er altijd zal zijn. En nooit meer weggaat.
Een wolk met slechte, pijnlijke momenten.
Een wolk die mij elke keer weer verdrietig maakt.
Van de buitenkant zie ik eruit als een vrolijk meisje die erge dingen heeft meegemaakt in haar vroege leven.
Maar van binnen maak ik die dingen nog steeds mee.
Het blijft me maar achtervolgen.
Mijn familie, vrienden, kennissen en mezelf.
Elke dag leef ik met die wolk boven mij.
En is er even een zonnetje die doorbreekt, dan gebeurt er weer iets waardoor die wolk er weer voor komt.
Mensen vinden mij een bofkont en sommige kijken zelfs naar mij op.
Dan denk ik bij mezelf.. Waarom?
Waarom zou iemand naar een meisje opkijken die alleen maar pijn en verdriet kent van binnen?
Mensen kijken alleen maar naar de buitenkant. Maar mijn buitenkant is schijn.
Ik probeer altijd vrolijk te zijn en te lachen. Altijd maar doen alsof ik gelukkig ben.
Maar als ik dan ‘s avonds alleen in mijn bed lig, dan huil ik mezelf soms in slaap.
Ik lijk sterk, maar eigenlijk ben ik dat niet. Ik zeg het wel is.
‘Ik ben sterk’. Maar ik weet dat ik mezelf alleen maar voor de gek hou.
Ik hoop dat ik op 1 dag weer gelukkig kan zijn. Weer het vrolijke spontane meisje van voor al die ellende.
Ik hoop dat iemand mij kan laten zien hoe het leven echt hoort te zijn.
Hoe je echt van iemand kan houden, hoe je echt plezier moet maken.
Ik hoop dat ik op 1 dag weer mezelf mag en kan zijn.