Terug naar gedichten

Mijn nacht

in het donker durf ik te huilen
wanneer niemand mij stoort,
in het donker durf ik te zeggen
wat overdag niemand hoort.

duizend tranen op mijn huid
die verdwijnen in het licht,
al mijn woede moet eruit
proef het zout op mijn gezicht.

mijn gedachten komen tot leven
en verjagen de donkere nacht,
gered door de zon die opkomt
getroost door een geluid, heel zacht.

in het donker kan ik huilen
zonder angst, zonder spijt
in het donker kan ik zeggen
wat overdag niemand begrijpt.

Appel030

30-05-2006

appel030

Geregistreerd op:
25 mei 2006

Uit: nieuwegein

Beoordeling

Leden (7):

6.3

Gedichtenlog werkt aan een update, inloggen is daarom niet mogelijk.