Terug naar gedichten

Van deze aarde (fragment)

Een egel scharrelt rond,
en zet zijn stekels op
tegen een blad dat warrelt
naar beneden.
Kokkels en mollusken hebben net
de toon gezet
van 't pad dat leidt van het naar haar.

Een smalle kloof wijst, onbekend,
de weg met schelp en grind.
Bloedkoralen spinrag spant
van kant naar kant. Geen twijfel,
geen begin, geen eind.

Voorzichtig zet de wandelaar zijn voet
geruisloos neer, en stilte klinkt
als voor ?t begin van een concert.
Voorbijgegaan een eeuwigheid voordat ze
draagsters werden van zijn gemoed.

(indien geinteresseerd in het geheel,
mail me. Ik ben nog niet overtuigd van
de compleetheid)

Amazedruinol

30-11-2003

amazedruinol

Geregistreerd op:
22 november 2003

Uit: NL

Beoordeling

Leden (1):

6.0

Gedichtenlog werkt aan een update, inloggen is daarom niet mogelijk.