Terug naar gedichten
En het wordt later en later
De kerstman staat daar kunst en kitsch te wezen. Ik word melig van ’t theater, staar naar de gekke
urentikker die vellen melk in mijn koffie hangt.
Hij blaast zeepbellen in mijn oren, vraagt of ik
nog weet van lepeltje, lepeltje en de wereld
nog wel eens zie door een roze bril, flikker op!
Al deze idioterie, vlieg op met je kolder, prik,
prik, prikkebeen loopt ook op zijn tenen en steelt
toch de show. Soms haal ik de nachtprins van zolder.
’t Is meer dan zat weet je, water bij de wijn dat
smaakt me niet, word je alleen maar verdrietig van.
‘n Mens is nietig. Toverstof is enkel voor dromers.