Terug naar gedichten
Berusten in het afscheid
Mag ik een bloemenkrans leggen
op het graf wat hard klopt
alleen voor jou, alleen voor jou.
Mag ik je nog eens zoenen
en dansen met de man van het volk
ooit waren we vrienden toch?
Nee, laat me maar alleen
grienen om wat is geweest
ik wil je zien zoals je was
niet de schaduwen van de morgen .
Kijken naar hoe we zorgen
bij elkaar vergaten
the man next door
een goede buur is beter dan …
En jij en ik we lachten samen
in de dagen van vallende bladeren
kan niet geloven dat het allemaal
zomaar, zomaar leugens waren.
Ach, niet zeuren
vallen en weer opstaan
doorgaan
morgen komen anderen
doe ik de deur weer open
wandel ik verder
met hen op het pad des levens.
Dag, dag …
Dag!
Amanda